Badanie zawartości mikroplastiku w krabie błękitnym z laguny delty Padu
Krab błękitny (Callinectes sapidus) jest gatunkiem obcym dla Morza Śródziemnego. W delcie Padu jego liczebność wzrosła w ostatnich latach, co przyczyniło się do dużych strat w hodowli małż. Jednocześnie coraz więcej odławianych krabów trafia do sprzedaży jako żywność. Z tego powodu włoscy naukowcy postanowili sprawdzić, czy w ich tkankach występują cząstki przypominające mikroplastiki.
Badaniem objęto 96 osobników złowionych w sierpniu 2023 r. Z każdego kraba pobrano po około 3 g tkanki mięśniowej, skrzeli i przewodu pokarmowego. Materiał poddano trawieniu nadtlenkiem wodoru, przefiltrowano, a następnie oglądano pod mikroskopem. Aby ograniczyć ryzyko przypadkowego zanieczyszczenia próbek włóknami z powietrza lub sprzętu, używano naczyń szklanych i metalowych, a równolegle prowadzono próby kontrolne. W żadnej z nich nie wykryto podejrzanych cząstek.
Włókna w skrzelach i przewodzie pokarmowym
Cząstki o wyglądzie mikroplastików stwierdzono w przewodach pokarmowych 11 z 96 krabów, czyli u 11,5% badanych osobników. W skrzelach wykryto je w trzech przypadkach, co odpowiada 3,1% próbek. Wszystkie zaobserwowane cząstki miały postać włókien; najczęściej były niebieskie, rzadziej czerwone. Nie znaleziono fragmentów plastiku o nieregularnym kształcie. Obecność włókien w przewodzie pokarmowym można wiązać ze sposobem żerowania kraba błękitnego. Jest on wszystkożerny, żyje przy dnie i podczas zdobywania pokarmu może pobierać wraz z nim drobne cząstki znajdujące się w osadach. W skrzelach włókna mogą natomiast zatrzymywać się podczas przepływu wody przez narząd oddechowy. Nie wykazano związku między wykryciem tych cząstek a płcią lub masą krabów.
Podsumowanie
W żadnej próbce mięśni nie wykryto cząstek zakwalifikowanych jako potencjalne mikroplastiki. To ważne z punktu widzenia konsumentów, ponieważ mięśnie szczypiec stanowią jadalną część kraba. Wynik dotyczy jednak wyłącznie badanych osobników, miejsca i terminu pobrania próbek oraz zastosowanej metody. Naukowcy zachowują ostrożność również dlatego, że cząstki rozpoznawano na podstawie ich wyglądu pod mikroskopem, bez potwierdzenia rodzaju tworzywa metodą spektroskopową. Mogły więc zostać przeoczone bardzo małe cząstki, a część włókien uznanych za potencjalne mikroplastiki mogła mieć pochodzenie naturalne. Badanie nie określało także liczby cząstek w całych narządach, lecz jedynie ich obecność lub brak w standaryzowanej części tkanki.
Praca stanowi pierwszą ocenę tego rodzaju dla krabów błękitnych z delty Padu. Jej wyniki mogą być punktem wyjścia do dalszych badań obejmujących różne pory roku, inne miejsca odłowu oraz analizę wody i osadów dennych.
Przeczytaj także
-
25.09.2026
Wpływ aluminium pokrytego stalą nierdzewną na wartość odżywczą produktów z pomidorów
Czytaj więcejW badaniu opublikowanym w czasopiśmie Crystals oceniono zachowanie przetworów pomidorowych w pojemnikach ze stopu aluminium pokrytych powłoką ze stali nierdzewnej do kontaktu z żywnością, naniesioną metodą natryskiwania łukowego.
-
11.09.2026
Meksykańscy naukowcy opracowali system, który ma wykrywać więcej wad ziaren zielonej kawy
Czytaj więcejWiększość systemów automatycznej oceny ziaren zielonej kawy analizuje tylko jedną ich stronę, przez co część wad może pozostać niewidoczna. Naukowcy z Meksyku zbudowali urządzenie, które obraca każde ziarno i wykonuje zdjęcia obu jego głównych powierzchni, a następnie rozpoznaje wady za pomocą modelu AI uczącego się na oznaczonych obrazach.
-
18.08.2026
Ryby i owoce morza z handlu detalicznego jako potencjalny rezerwuar bakterii lekoopornych - wyniki polskiego badania
Czytaj więcejBadanie przeprowadzone na Uniwersytecie Morskim w Gdyni wykazało, że gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus) występował w ponad 80% detalicznych próbek ryb i owoców morza, a domniemane szczepy metycylinooporne (MRSA) i wankomycynooporne enterokoki (VRE) wykryto odpowiednio w 27,3% i 17,2% próbek. Istotnie wyższy poziom zanieczyszczenia stwierdzono w próbkach sprzedawanych bez opakowania jednostkowego.




