Drób na talerzu - IJHARS sprawdziła jakość mięsa drobiowego

Mięso drobiowe jest stałym elementem codziennej diety wielu konsumentów. Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS) na bieżąco monitoruje więc jego jakość. Ostatnie kontrole objęły producentów oraz sklepy, a inspektorzy przyjrzeli się m.in. oznakowaniu, parametrom fizykochemicznym i zgodności oferowanych elementów z wymaganiami.

Nazwa ma znaczenie - podudzie „z kurczaka” czy „drobiowe”?

Kupując mięso drobiowe, warto zwrócić uwagę na jego nazwę. Nazwa powinna odpowiadać rzeczywiście oferowanemu produktowi i pozwalać konsumentowi prawidłowo go zidentyfikować. Uwzględnia się w niej więc m.in. gatunek drobiu, część tuszy oraz formę jej prezentacji (np. czy tusza jest oferowana z podrobami czy bez). Nazwy i opisy poszczególnych elementów drobiowych zostały uregulowane w przepisach, np. podaje się „podudzie z kurczaka” (a nie „podudzie drobiowe”) lub „filet z piersi kurczaka” (a nie „filet z kurczaka”). Istotna jest także informacja, czy oferowane mięso jest świeże, mrożone czy głęboko mrożone.

W oznakowaniu powinny być używane jasne i zrozumiałe określenia. Skróty takie jak „b/k” (bez kości) czy „b/s” (bez skóry) nie powinny być więc stosowane.

Skąd pochodzi mięso? Sprawdź informacje na opakowaniu lub wywieszce

Kupując mięso drobiowe (zarówno opakowane, jak i nieopakowane) konsument powinien otrzymać informację o jego pochodzeniu. Informacja ta pozwala sprawdzić, w jakim państwie zwierzęta były utrzymywane oraz gdzie zostały poddane ubojowi.

W zależności od pochodzenia zwierząt informacja ta może mieć różną formę:

• „Miejsce chowu: [nazwa państwa], miejsce uboju: [nazwa państwa]” - gdy zwierzęta były hodowane lub poddane ubojowi w różnych państwach;
• „Pochodzenie: [nazwa państwa]” - jeżeli zwierzęta urodziły się, były utrzymywane i zostały poddane ubojowi w tym samym państwie.

Przykładowo: „Miejsce chowu: Niemcy; Miejsce uboju: Polska” albo: „Pochodzenie: Polska”.

W przypadku nieopakowanego mięsa drobiowego informacja o pochodzeniu powinna znajdować się na wywieszce umieszczonej w widocznym miejscu, bezpośrednio przy prezentowanym mięsie. Dodatkowo, w miejscu sprzedaży takiego mięso należy umieścić grafikę przedstawiającą flagę państwa pochodzenia (jeżeli informacja o pochodzeniu wskazuje więcej niż jedno państwo, przedstawia się flagi wszystkich wskazanych państw).

Wyjątek: znak „Produkt Polski” może zastąpić informację o pochodzeniu oraz grafikę przedstawiającą flagę państwa pochodzenia.

Co stwierdzili inspektorzy?

IJHARS sprawuje stały nadzór nad rynkiem mięsa drobiowego. W trakcie ostatnich kontroli zweryfikowała jakość mięso oferowanego przez 141 podmiotów (w tym producentów i sklepy). Nieprawidłowości stwierdzono w 66 podmiotach (46,8 %).

Sprawdzono łącznie:

• 155 partii w zakresie cech organoleptycznych,
• 94 partie w zakresie parametrów fizykochemicznych,
• 266 partii w zakresie znakowania,
• 32 partie w zakresie zgodności anatomicznej.

Cechy organoleptyczne nie budziły zastrzeżeń inspektorów.

W wyniku badań parametrów fizykochemicznych zakwestionowano 52 partie (55,3 %), przede wszystkim ze względu na przekroczenie najwyższego dopuszczalnego współczynnika zawartości wody do zawartości białka (W/RP).

Samo przekroczenie współczynnika W/RP nie oznacza jednak, że do mięsa celowo dodano wodę. Może bowiem również wynikać z przyczyn naturalnych (fizjologicznych). Dlatego też przeprowadzono dodatkowe badania, które nie wykazały obecności niedeklarowanych substancji potwierdzających zafałszowanie poprzez celowe dodanie wody.

Nieprawidłowości w oznakowaniu stwierdzono w przypadku 49 partii (18,4 %). Dotyczyły one m.in.:

• stosowania niepełnych lub nieprawidłowych nazw produktów;
• braku informacji o kraju lub miejscu pochodzenia albo przedstawiania jej w niewłaściwy sposób;
• braku grafiki przedstawiającej flagę państwa pochodzenia;
• braku informacji, czy mięso jest świeże, mrożone czy głęboko mrożone;
• podawania nieprawidłowych danych identyfikujących producenta;
• stosowania deklaracji mogących wprowadzać konsumentów w błąd, np. „bez fosforanów” czy „bez glutaminianów” sugerujących szczególne właściwości produktu;
• niewłaściwego sposobu podania terminu przydatności do spożycia, np. w niezrozumiałej, kodowanej formie („06/03/L2”), zamiast w sposób czytelny, zawierający dzień, miesiąc i rok.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami zastosowano sankcje przewidziane obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego.

Źródło: IJHARS