Kontrole IJHARS pokazują, że herbaty nie zawsze spełniają wymagania jakościowe i informacyjne
Od starożytnych legend po współczesne półki sklepowe - herbata zachwyca od wieków różnorodnością smaków i form serwowania w wielu zakątkach świata. Choć wydaje się produktem prostym i dobrze znanym, kontrole IJHARS pokazują, że nie zawsze produkt spełnia wymagania jakościowe i informacyjne. Sprawdź, co kryje się w filiżance herbaty i na jej etykiecie i co przyniosła ostatnia kontrola Inspekcji?
Herbata to napój, którego początki – według jednej z legend – sięgają 2737 roku p.n.e. Pierwsze zapiski na jej temat pochodzą z X wieku p.n.e. Do Europy herbatę przywieźli Holendrzy na początku XVII wieku. W niektórych krajach picie herbaty ma charakter ceremonii, w innych jest po prostu codziennym nawykiem wspierającym nawodnienie. Warto wiedzieć o tym legendarnym napoju nieco więcej.
Czym jest herbata?
Herbata to napar przyrządzany z liści i pąków rośliny należącej do rodzaju Camellia. Jej smak i aromat zależą od warunków uprawy krzewów oraz sposobu zbioru i przetwarzania liści. Herbata uprawiana jest głównie w południowej i południowo-wschodniej Azji.
Rodzaje herbaty
Ze względu na sposób przetworzenia wyróżniamy:
- herbatę czarną – dającą liście o czarnym kolorze oraz mocny i aromatyczny napar; najpopularniejsze to assam, darjeeling, ceylon, yunnan;
- herbatę zieloną – delikatną, o jasnej barwie oraz świeżym, lekko trawiastym lub warzywnym smaku i aromacie; najpopularniejsze to gunpowder, matcha, sencha;
- herbatę białą – o lekko srebrzystych listkach; po zaparzeniu daje napar o jasnosłomkowej barwie; popularna odmiana to Bai Mudan;
- pu-erh (w Polsce znaną jako herbata czerwona) – otrzymywaną z herbaty czarnej poprzez dodatkowy proces leżakowania i fermentacji z udziałem mikroorganizmów;
- ulung lub oolung (zwaną również herbatą niebieską lub turkusową) - o stopniu utlenienia pośrednim między herbatą czarną a zieloną.
Ponadto w obrocie możemy spotkać herbaty liściaste, granulowane, w postaci proszku (tu króluje matcha) oraz ekspresowe.
Uwaga!
- Yerba mate, mimo podobnego do herbaty sposobu przygotowania i podawania produktu (parzenie, napar rozcieńczony wodą) oraz wysokiej zawartości teiny, nie jest herbatą – powstaje z liści ostrokrzewu paragwajskiego.
- Herbatki owocowe to określenie stosowane do wyrobów niezawierających w składzie herbaty, a jedynie np. różnego rodzaju suszone owoce lub zioła.
Jakie informacje na etykiecie?
Informacje umieszczone na etykiecie herbaty muszą być zgodne z ogólnymi przepisami dotyczącymi znakowania żywności (rozporządzenie 1169/2011).
Na opakowaniu herbaty powinny znaleźć się następujące informacje:
- nazwa – czyli „herbata”, która jest uznawana za nazwę zwyczajową. Aby umożliwić właściwy wybór konsumentowi musi być uzupełniona o: rodzaj określający sposób jej wytwarzania (np. czarna, zielona, aromatyzowana), postać (liściasta, granulowana), prezentację (np. ekspresowa). W przypadku produktu otrzymanego wyłącznie z suszonych ziół lub owoców – nazwą będzie „Herbatka owocowa” lub „Herbatka ziołowa”,
- wykaz składników i procentowa zawartość składników (QUID) – tylko w przypadku herbatek owocowych i herbat z dodatkami,
- państwo lub miejsce pochodzenia, jeśli jego brak mógłby wprowadzać w błąd,
- data minimalnej trwałości,
- warunki przechowywania,
- instrukcja użycia, czyli sposób przygotowania (np. temperatura, czas parzenia),
- ilość netto,
- dane podmiotu odpowiedzialnego za informacje.
Uwaga: herbata jest zwolniona z obowiązku podawania informacji o wartości odżywczej, jednak w przypadku herbat z dodatkami, np. owocami, podanie informacji o wartości odżywczej jest obowiązkowe.
Kontrola herbat i herbatek
Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadziła kontrolę herbat i herbatek owocowych znajdujących się w obrocie w opakowaniach jednostkowych, na etapie produkcji, jak i sprzedaży detalicznej.
Skontrolowano 87 podmiotów, a nieprawidłowości stwierdzono w 29 z nich (33,3 %).
Co stwierdzili inspektorzy?
Nie kwestionowano cech organoleptycznych.
Do badań laboratoryjnych pobrano 148 próbek. Nieprawidłowości w zakresie parametrów fizykochemicznych stwierdzono w 14 partiach (9,5 %). Stwierdzono m. in.:
- obecność zanieczyszczeń mineralnych,
- zawyżoną zawartość cukrów w stosunku do deklaracji zawartej w wartości odżywczej,
- zawyżoną wilgotność względem specyfikacji produktu,
- brak zadeklarowanego lub obecność niezadeklarowanego składnika (np. porzeczki zamiast żurawiny).
W zakresie znakowania skontrolowano 226 partii, z czego zakwestionowano 63 partie
(27,9 %). Stwierdzono m.in.:
- zastosowanie niepełnej nazwy lub wyłącznie nazwy fantazyjnej,
- bezpodstawne nazwanie produktu herbatą w przypadku, gdy do produkcji nie zostały użyte liście krzewu Camellia,
- brak lub nieprecyzyjną informację o procentowej zawartości składnika podkreślonego w nazwie, np. „wiśnie do 40 %”,
- brak lub błędne oznaczenie daty minimalnej trwałości albo nieprecyzyjne wskazanie miejsca jej umieszczenia,
- brak, niepełną lub niezgodną z wpisem do KRS nazwę podmiotu odpowiedzialnego za informacje,
- brak instrukcji użycia.
W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami zastosowano sankcje wynikające z obowiązujących przepisów prawa.
Źródło: IJHARS
Przeczytaj także
-
06.04.2026
Ale jaja, czyli Wielkanocny koszyk jakości
Czytaj więcejNie daj się zrobić w jajo, czyli krótki przewodnik po znakowaniu.
-
31.03.2026
Ceny widmo – kontrole Inspekcji Handlowej
Czytaj więcejW ubiegłym roku Inspekcja Handlowa na zlecenie Prezesa UOKiK sprawdzała, jak przedsiębiorcy informują o cenach. Skontrolowała 3026 placówek, takich jak sklepy (w tym duże sieci handlowe), punkty usługowe (w tym przychodnie weterynaryjne, salony fryzjerskie, kosmetyczne, mechaników samochodowych), stacje benzynowe, parkingi, hotele. Oceniła sposób uwidocznienia ceny 461 437 produktów. Przedsiębiorcy zostali wybrani na podstawie monitoringu rynku, wyników poprzednich kontroli i sygnałów od konsumentów.
-
30.03.2026
Zniesienia czy celowe stosowanie niedozwolonych środków ochrony roślin w systemie produkcji ekologicznej? - Wytyczne Głównego Inspektora IJHARS
Czytaj więcejGłówny Inspektor IJHARS we współpracy z jednostkami certyfikującymi i Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi opracował wytyczne ujednolicające podejście jednostek certyfikujących przy rozróżnianiu przypadków zastosowania w uprawach prowadzonych w ramach produkcji ekologicznej niedozwolonych środków ochrony roślin od ich zniesienia na te uprawy.




