Opublikowano uzasadnienie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (II SA/Gd 74/22) w sprawie ustalania opłaty za nadzór weterynaryjny nad obróbką i przetwórstwem produktów rybołówstwa, skorupiaków, mięczaków, produktów akwakultury lub wyładowaniem ze statku przetwórni produktów rybołówstwa.

Przedsiębiorca odmówił zapłaty opłaty Inspekcji Weterynaryjnej twierdząc, że dopiero po wydaniu przez urząd decyzji administracyjnej, możliwe będzie dokonanie weryfikacji zasadności nałożenia opłaty. Zdaniem urzędu, nie ma podstaw do wydawania decyzji ustalających wysokość przedmiotowej opłaty.

WSA podzielił stanowisko organu i zaznaczył, że: „W judykaturze aktualny jest pogląd, że bez znaczenia dla wymiaru opłaty pozostaje okoliczność, czy jakiekolwiek czynności podejmowane są w ramach tego ustawowego nadzoru. W szczególności zaś wskazuje się, o obowiązku uiszczenia przez przedsiębiorcę przedmiotowej opłaty decyduje już sam fakt wykonywania działalności, która opłacie takiej na mocy ustawy podlega. Zakres czynności wykonywanych przez Inspekcję Weterynaryjną w ramach sprawowanego nadzoru pozostaje bez znaczenia zarówno dla samego powstania przedmiotowej należności, jak i dla jej wysokości.”, a dodatkowo wskazał, że: „poglądy doktryny i orzecznictwa, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, a które sprowadzają się do akceptacji stanowiska, że w konkretnych okolicznościach „nadzór” nie musi wiązać się z konkretnymi czynnościami kontrolnymi, tym bardziej odzwierciedlonymi w protokole kontrolnym.”.