Ogólny kontekst 

Na mocy rozporządzenia Komisji (UE) 2025/351 z dnia 21 lutego 2025 r. zmieniono szereg przepisów związanych z materiałami i wyrobami z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością, w tym także pochodzących z recyklingu. Nowelizacja objęła również przepisy w sprawie dobrej praktyki produkcyjnej w odniesieniu do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w odniesieniu do tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu oraz innych kwestii związanych z kontrolą jakości i produkcją materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością. 

Zakres nowelizacji 

Zmianą zostały objęte przepisy dotyczące m.in. ogólnych ograniczeń i wymogów w zakresie składu materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych oraz substancji, a także określające wymogi dotyczące materiałów pochodzących z recyklingu. Nowością jest dodanie np. przepisu w zakresie „wysokiego stopnia czystości”. Zgodnie z nowym art. 3a rozporządzenia nr 10/2011, za substancję charakteryzującą się wysokim stopniem czystości można uznać substancję, której wszystkie składniki odpowiadają danym identyfikującym tę substancję, a poza tym zawiera ona jedynie niewielką ilość dodanych w sposób niezamierzony substancji, które indywidualnie spełniają jeden z określonych warunków (np. zostały poddane ocenie ryzyka na podstawie art. 19 rozporządzenia nr 10/2011 i uznane za zgodne z przepisami). Oprócz tego dodano definicję „ponownego przetwarzania tworzyw sztucznych” oraz „substancji UVCB”. 

Wprowadzono rownież przepisy dotyczące znakowania, zgodnie z którymi producenci (lub inny podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie do obrotu końcowego wyrobu wielokrotnego użytku z tworzyw sztucznych przeznaczonego do kontaktu z żywnością) zostali zobowiązani do m.in. przekazywania instrukcji mających na celu spowolnienie tempa pogarszania się stanu wyrobu oraz ostrzeżenia w przypadku, gdyby konkretne uszkodzenie lub przewidywalne niewłaściwe użycie spowodowało zwiększoną migrację lub sprawiało, że wyrób stałby się nieodpowiedni do dalszego kontaktu z żywnością. Oprócz tego, producenci lub inne ww. podmioty, zostali zobowiązani do opisu możliwych do zaobserwowania zmian w wyrobie, które mogą wskazywać na pogorszenie się stanu wyrobu lub materiału. 

Natomiast w przypadku materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością, które nie mają jeszcze kontaktu z żywnością, w momencie ich sprzedaży lub dostarczania konsumentom na etapie sprzedaży detalicznej należy dołączyć zalecenia dotyczące używania, skierowane do konsumenta tego końcowego wyrobu przeznaczonego do kontaktu z żywnością. Dotyczy to sytuacji, gdy ww. materiały są wytwarzane z substancji umieszczonych w unijnym wykazie substancji dozwolonych, dla których w kolumnie 10 tabeli 1 w załączniku I określono ograniczenia dotyczące jednego lub większej liczby takich elementów jak: określona żywność lub grupy żywności; czas kontaktu lub temperatura lub warunki podgrzewania (np. wykorzystanie w piekarniku i kuchence mikrofalowej). 

Okresy przejściowe 

Rozporządzenie zostało uchwalone z 18-miesięcznym okresem przejściowym, zgodnie z którym materiały i wyroby z tworzyw sztucznych zgodne z rozporządzeniem nr 10/2011 (w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywności) w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia (tj. 16 marca 2025 r.) oraz z wszelkimi innymi odpowiednimi przepisami Unii, które to materiały i wyroby zostały po raz pierwszy wprowadzone do obrotu przed dniem 16 września 2026 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu aż do wyczerpania zapasów.

Pełen tekst rozporządzenia dostępny jest pod adresem:

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=OJ:L_202500351